• Zaterdag 20 november. 10:15 uur, sportpartk Crayenhout, nabij het statige deel van Den Haag. Meer en Bosch, Statenkwartier, alles binnen een straal van enkele kilometers. Zo’n dag dat het ‘s ochtends lijkt alsof de avond al is ingevallen; donker, grauw, grijs. Grote auto’s op de parking, chique hockey vrouwen flaneren langs de rand van de bosjes van Pex. Ze zijn niet geïnteresseerd in de naderende wedstrijd tussen HBS en Forum Sport. Jammer voor hun. De eerste wedstrijd weer in het vermaledijde en heropende corona tijdperk. JO13-1 JM kreeg verleden week opeens vrijaf, dus waar menigeen al weer enigszins gewend was aan voetbal met allerlei beperkingen, was het voor dit team weer even wennen. Dat was misschien de reden dat niet iedereen direct bij de les was, getuige het te laat arriveren van Abel Visschers en Benjamin Driessen. Het valt de arme jongens niet te verwijten; hun chauffeurs destemeer. Waterdrager en gelegenheidsverzorger Elias, zocht zich bijkans een ongeluk naar het wedstrijdveld, maar realiseerde zich op enig moment dat hij bij de verkeerde voetbalvereniging aan het zoeken was. Het zou zijn zoon een basisplaats kosten.

    Gadegeslagen door een boel ouders met kroost net buiten het sport terrein. Zij kijken van achter tralies, of ware het een gevangenis. Turend door spijlen van metaal, soms gebarend of roepend tegen de scheidsrechter of hun kind. Ze zien dat beide ploegen goed aan elkaar gewaagd zijn. Dat is leuk, ook omdat de opponenten van vandaag iets gemeen hebben; het gros van de spelers is slechts elf -of zelfs pas tien jaar oud. Dit terwijl twaalf de gebruikelijke leeftijd is. Dat is het gevolg van het heden ten daagse beleid van de serieuzere amateur voetbalverenigingen; goede spelers worden zo gedwongen om op- of net boven hun niveau te voetballen. Dat zou leerzamer zijn dan iedere week met grote cijfers winnen. Enfin, het niveau vanaf de aftrap is best hoog, net als het baltempo. Technisch vaardige spelers, gedragsmatig fair en met onderling respect. De scheidsrechter heeft evenwel zijn handen vol aan alles wat er op hem af komt. Zijn beslissingen worden zelden direct geaccepteerd of met berusting aangehoord. Misschien heeft dat te maken met het voorbeeld dat de spelers meekrijgen van het voetbal op de televisie of de houding van hun peergroup.

    Maar als gezegd, de wedstrijd is goed in evenwicht, de kansen in de eerste helft zijn daarbij op één hand te tellen. De grootste mogelijkheid tot aan de rust is voor Forum Sport, op enkele meters van het doel missen respectievelijk Hugo Boekraad en Juliën van der Sloot, eerstgenoemde schampt de bal; laatstgenoemde schiet net naast. Als beide teams zich vlak voor rust lijken te hebben verzoend met de brilstand, valt plotsklaps toch nog de 0-1. De teleurstelling van de eerder gemiste kans kan zo door aanvaller Juliën alsnog worden weggespoeld; hij houdt het hoofd koel als de bal panklaar wordt neergelegd door opstomende- en sterk spelende back Jayden Martis. Een mooie opsteker zo vlak voor het gebruikelijke bakje thee.

    Na rust is het beeld niet heel anders en is het voor Forum Sport vooral hopen op een tweede goal, dit zou funest kunnen zijn voor de moraal van de jongens van HBS. Echter, het tegengestelde gebeurt: een nagenoeg perfect genomen hoekschop belandt op kniehoogte bij de eerste paal; gedecideerd hard en als volley binnen geknald door de thuisploeg; 1-1. Trainer/ coach Jordy de Wit geeft op deze momenten het goede voorbeeld aan zijn ploeg, gaat niet bij de pakken neer zitten en wijst direct op het vervolg van de resterende wedstrijd, de taken.

    De wedstrijd kabbelt dan lang voort, Laurens Bok maakt na lang blessureleed eindelijk zijn rentree en doet dat goed. Er ontstaat een open gevecht waarbij beide ploegen spelen voor drie punten. We belanden in de laatste minuten als men zich langzaam neer lijkt te leggen met een punten deling. Maar dan gaat het mis…. Op uiterst onfortuinlijke wijze belandt de bal na een scrimmage en het lichaam van de verdienstelijk spelende Lou de Groot, vlak voor tijd in het doel; 2-1 voor HBS. Met beide handen op het hoofd en de vingers door zijn goed geknipte kapsel, is de Wit nu minder in staat tot het uitstralen van positiviteit, hij is de ontgoocheling nabij. Dit is een grote tegenvaller. En deze late tegentreffer doet denken aan het meest pijnlijke moment van het seizoen tot dusver; de in blessuretijd opgelopen nederlaag tegen SVC’08. De spelers van Forum Sport staan zo met 2-1 achter en de wedstrijd is nagenoeg afgelopen... De teamfotograaf stiefelt richting de dug out, niet meer gelovend in een eventuele gelijkmaker. Lensdop op de lens, camera uit en hoofd naar beneden. Langs de lijn wordt somber gesproken, hoofdschuddend gedaan. Gelukkig zijn de spelers van Forum sport uit het betere hout gesneden, hun geloof het tij alsnog te kunnen keren blijkt allerminst verloren. Zo spreekt uit hun onaflatende offensieve drift, zij blijven gaan. Tot het gaatje en werken allemaal zichtbaar hard. Wat een teamspirit !! Maar de tijd tikt weg… Dit wordt lastig. Een corner. Kan het toch nog? De scheidsrechter gebaart met zijn vinger: nog één minuut te spelen... Bal voor het doel! Kopbal…! naast…. Nóg een corner…? Ja. De tijd tikt weg. Iets te laag genomen corner, maar de bal belandt toch goed in de zestien, balbezit Form Sport.. ! Kan het nog?? Maar zó druk, te druk ! Schieten? Geen ruimte. Geen controle..! Bal stuitert op, belandt opeens bij verdediger Abel Visschers. Krijgt hij dan eindelijk en als enige de bal onder controle..?? Ja, een schijnbeweging ..! aanleggen voor een schot .. lukt dat??? haal maar uit ..! POEFFF, de bal goed geraakt en door een oerwoud van spelers drijft hij richting het doel…. hoog…. Daar gaat ieeee … JAAAA !! in de winkel haak!!! Een ontlading, een ontbarsting van vreugde bij de spelers op het veld en de staf langs de lijn. De wisselspelers sprinten het veld op om de doelpunten maker te fêteren, die trouwens niet alleen prachtig scoort (bal in de kruising) maar ook dito juicht; armen gespreid, mond open gesperd, of maakt hij de winnende in de Champions League finale. Schitterend moment, heerlijk. Dit is een gelijkspel dat voelt als meer en dat kleurt het resterende weekend. Een einduitslag trouwens, die recht doet aan de verhoudingen op het veld. Maar tegelijkertijd een puntenverdeling waar beide ploegen niet veel mee op schieten. Tot volgende week !!