• JO14-1 begint 2021 met een overwinning in een mooie wedstrijd tegen de JO15-2: 3-1 (15-01-2021)


    Na de (volgens sommigen veel te lange) winterstop en een voorbereiding van, bij elkaar opgeteld, slechts één trainingsweek was het deze zaterdag eindelijk weer eens tijd voor een wedstrijd. Omdat Forum Sportteams elkaar voor de winterstop allemaal al vaak al één of meer keren getroffen hadden, was het niet verwonderlijk dat we tegen een oude bekende tegenstander zouden aantreden. En dat was de JO15-2. Maar met één groot verschil: nu waren het alleen maar ‘eigen’ spelers van het team en geen invallers uit de JO15-1. Want met name dat laatste had onze spelers bij de eerste wedstrijd dwars gezeten. Hoe zou de, destijds verloren, wedstrijd zijn verlopen als er toen al alleen maar ‘eigen’ spelers in de 15-2 hadden gespeeld? Welnu, dat kon vandaag worden bekeken.

    Sommigen nog met bolle buikjes van de oliebollen, anderen strak afgetraind, verzamelden zich op een koude zaterdagochtend op Forum Sport. Het was achteraf gelukkig dat de wedstrijd in de koude ochtenduren stond gepland, want later op de dag zouden de sneeuwbuien gaan leiden tot het staken van wedstrijden en het met sneeuwschuivers zichtbaar moeten maken van de lijnen op het veld. Daar hadden onze bikkels gelukkig geen last van, maar koud was het wel! Big Boss Jordy had gelukkig kort tevoren nog even een bericht rondgestuurd dat het verstandig was om niet alleen in de Forum Sport jassen te komen, maar ook een dikke eigen jas mee te nemen. De reden hiervoor was dat de voorbespreking hoogstwaarschijnlijk niet in de porto cabins zou plaatsvinden, maar lekker in de zeer frisse buitenlucht op de tribune. Dit bericht was voor uw zoals altijd weer trouw presente verslaggever een doorslaande reden om zich pas zeer kort voor aanvang van de wedstrijd naar de arena te begeven om getuige te kunnen zijn van het hernieuwde treffen met de JO15-2.

    Vanwege een trampolineblessure van Chris stonden Bas en Jort nu als centraal verdedigingsduo opgesteld met Teun en Saskia als vertrouwde backs. Het was zichtbaar dat er een poosje geen wedstrijd was gespeeld maar aan de andere kant viel de enorme strijdlust op die onze Davids tegen de Goliaths van de JO15 ten toon spreiden. Die kregen daardoor nauwelijks kans om doordacht uit te verdedigen of een aanval op te zetten, want telkens zat er een JO14 speler op hun huid om de bal snel af te pakken. Mooi was ook om te zien dat iedereen elkaars positie goed overnam (Het was voor uw langzaam door de koude wind in een ijspop veranderende verslaggever overigens niet moeilijk te begrijpen dat er zo goed bewogen werd, want dat was de beste manier om warm te blijven). Hoe dan ook: er ontpopte zich een gewoonweg leuke en spannende wedstrijd om naar te kijken en dit kwam mede door de goed leidende scheidsrechter.

    En geeft mij meteen de gelegenheid om een eervolle vermelding te geven aan onze grensrechter André die (terwijl alle toeschouwers dik ingepakt met shawls en handschoenen naar de wedstrijden keken) met open jas de vlag op het juiste moment omhoog stak als dat nodig was. Ik ben mij er van bewust dat ik regelmatig verslag doe van de wedstrijd zonder een woord van dank uit te spreken voor Chris en André die zo vaak de wedstrijden vlaggen en Arjan die fluit of een scheidsrechter voor ons team regelt. Uiteraard zijn er ook andere ouders die vlaggen of fluiten, maar deze drie zien we gewoon het vaakst en daarom een eervolle vermelding (en die krijg je natuurlijk niet zo maar!).

    Maar hoe zit het nu met die wedstrijd en blijf nu eens bij de les, zult u als belangstellende en trouwe supporter wel denken. En u hebt gelijk, daarom weer terug naar het hoofdveld. Daar werd nog altijd een gelijk opgaande strijd geleverd met een technisch sterkere JO14 tegen een fysiek sterkere JO-15. En dit fysieke (maar wel sportieve) geweld leidde er al snel toe dat Bas geblesseerd het veld moest verlaten en de JO14 dus naast Chris ook de tweede belangrijke pion in de verdediging moest missen. Coach Jordy had uiteraard direct een alternatieve oplossing voorhanden, goochelde wat met spelers en hun posities en plaatste Nout als tweede centrale verdediger naast Jort. Het spel ging door en het was vervolgens het technisch sterkere team dat het eerst wist te scoren.

    Dit gebeurde in de 10e minuut van de eerste helft, toen Brennan op rechts een mooie aanval opzette. Op het juiste moment speelde hij de bal naar Luka die vervolgens, gebruik makend van de wind, de bal fraai langs de goed keepende Dawa in het doel wist te schieten: 1-0!

    Tja, en dan moet je natuurlijk niet te euforisch zijn en goed bij de les blijven! Het was immers een gelijk opgaande wedstrijd. Vrijwel direct na de aftrap was het dan ook de JO15-2 dat de aanval zocht waarbij goed gebruik werd gemaakt van hun grotere snelheid. De aanval werd beheerst afgerond met een schot in ons doel en dat betekende dat binnen een minuut de gelijkmaker al weer op het scorebord stond vermeld: 1-1.

    Hierna bleef het een heel gelijk opgaande boeiende en leuke wedstrijd om te zien, maar waarover eigenlijk niet veel spannends valt te vertellen. Of het moet zijn dat de strijd zich hoofdzakelijk op het midden van het veld afspeelde (dus niet op het middenveld, want de aanvallers en verdedigers waren actief in het spel betrokken, maar op het midden van het voetbalveld) en de strafschopgebieden niet veel werden bereikt.

    Dit duurde tot de 30e minuut toen er op rechts een werkelijk heel mooi combinatiespel van bijna een minuut werd vertoond tussen Dax, Saskia, Julian en Brennan (als ik het goed heb gezien, want het ging zo snel). De spelers van de 15-2 keken er naar, lieten zich dolspelen, maar konden de bal niet te pakken krijgen. Dit was voetbal waarvoor de toeschouwers op de stoepen en langs het veld de felle koude wind trotseerden. Het fraaie driehoekspel werd tenslotte afgerond met het aanspelen van Brennan die vanaf de rand van het strafschopgebied hard de bal achter keeper Dawa van de 15-2 in het doel schoot: 2-1!

    Tot aan de rust bleef het hierbij en dat gaf coach Jordy in de rust de gelegenheid om de eerste helft te evalueren. Kort gezegd kwam het er op neer dat er te weinig lange ballen werden gespeeld op de aanvallers. En als het wel gebeurde en wij met z’n allen ten aanval trokken, dan moet er wel op gelet worden dat posities van mee naar voren gaande spelers worden overgenomen. Een andere niet onbelangrijke tip: ‘door ons goede combinatiespel wordt de tegenstander moe en gaat fouten maken. Dat moeten we dus blijven doen!’

    De tweede helft zagen we, zoals wel vaker, een beter startende JO14-1. En het was in de 5e minuut dat de sterk spelende Dax de bal van de tegenstander onderschepte en goed af gaf op Brennan. Hoewel er tijd genoeg was, nam Brennan de bal in één keer ‘op de slof’ en … schoot helaas naast. Maar de toon was gezet!

    Een paar minuten later, het was inmiddels de 11e minuut, was het weer Brennan die, goed gebruik makend van zijn lengte, zich op links langs zijn tegenstander wist te wurmen en langs de achterlijn het doel van de 15-1 naderde. Waar iedereen dacht dat hij de vrijstaande Dion zou aanspelen, schoot hij voorlangs op het doel en … raakte helaas de paal. De bal kaatste hierbij terug in het veld, maar kon helaas niet worden ingeschoten. Geen doelpunt, maar de dreiging was duidelijk zichtbaar!

    En dat bleek ook 4 minuten later toen het Ouassim was die de bal hard op het doel schoot en het schot maar net gekeerd zag door Dawa. Twee minuten later, het was inmiddels de 17e minuut, was het weer Ouassim die nu een vrije trap nam. Deze kwam bij de goed vrijstaande Dion. Deze nam de bal aan, schoot op het doel en … raakte ook de paal! Wat een wedstrijd, wat een kansen, wat een kou en wat een telkens net verkeerd staande doelpaal!

    Ondanks dat de JO14-1 sterk speelde was het, zoals eerder verteld een wedstrijd die ook veel van de middenvelders vergde. En ondanks de fysieke overmacht van de 15-2, was het mooi om te zien hoe onze middenvelders en verdedigers zich vastbeten in de grote mannen van de 15-2 en telkens kans zagen de bal af te pakken. Telkens? Nee, dat is overdreven. De 15-2 had ook diverse gevaarlijke aanvallen die wij maar net onschadelijk konden maken. Hierbij had Nout de rol van Bas goed overgenomen. En telkens blijkt dat de verdediging een goede combinatie is van technisch en inzichtelijk goede maar minder snelle spelers en goede en daarbij ook snelle verdedigers. Het is mooi te zien dat er dan onderling afspraken worden gemaakt over het aanpakken van snelle aanvallers en dat deze afspraken ook tot een goed resultaat leiden. Teun had het zwaar tegen zijn sterke en snelle tegenstander, maar hield heel goed stand. Jort en Nout heersten centraal in de verdediging, ondersteunden de aanvallen en hielpen de backs door middel van goed samenspel.

    Maar de middenvelders moesten deze wedstrijd de zwaarste strijd leveren en de meeste kilometers afleggen. En wat was het mooi om te zien hoe Sjoerd als motor van het team weer ouderwets voorop ging in de strijd, hoe Julian een heel goede wedstrijd speelde door telkens op de juiste plaats te staan om de tegenstander het spelen onmogelijk te maken en tegelijkertijd een aanval op te zetten, hoe Evan die op het middenveld duidelijk optimaal tot zijn recht komt en een combinatie van inzicht, hard werken, benodigde felheid en spelvreugde ten toon spreidde. Waar scorende aanvallers bijna wekelijks worden opgenomen in de verslagen, ligt dit anders voor verdedigers en middenvelders.

    Maar zonder verdedigers en middenvelders geen aanval en geen doelpunten. Het verdedigen en controleren van een middenveld is voor het resultaat net zo belangrijk als iemand die scoort. Een aanvaller die een bal verliest maakt een net zo grote fout als een verdediger die de bal verliest of een keeper die de bal een keer loslaat. Maar bij hen heet het ‘een fout’ en bij een aanvaller maakt een misser niet uit. ‘Volgende keer gewoon beter’ wordt er dan gezegd. Maar onder aan de streep is iedereen binnen een team even belangrijk en verdient iedereen een plaats in een verslag, daarom is het ook een teamsport.

    Maar ik dwaal weer eens af en ‘leverde deze strijd dan ook nog wat voor de één van de partijen op?’ zult u zich afvragen. Jawel, maar daarvoor moest het publiek werkelijk tot de laatste seconde van de wedstrijd wachten. Tot die tijd bleef het heel spannend en leuk om naar te kijken, maar niets bijzonders om te vermelden. Maar terwijl de scheidsrechter de fluit al naar zijn mond bracht om de wedstrijd af te sluiten, kreeg Brennan plots in het strafschopgebied de bal voor zijn voeten. Hij bedacht zich geen moment, haalde verwoestend uit waarbij de bal snoeihard in de kruising verdween en waardoor de eindstand op 3-1 kwam.

    De scheidsrechter nam niet eens meer de moeite om nog af te laten trappen, waardoor de JO14-1 het jaar voorspoedig begon met een mooie, spannende, sportieve wedstrijd met een mooi resultaat!

    Uw trouwe verslaggever,
    HJ