• Dat zul je nu altijd zien: schrijf ik vorige week nog dat we voor de reis naar Poortugaal (nee, het was helaas niet Portugal) op een schappelijk tijdstip konden verzamelen en dan wordt je de week daarop direct gestraft met verzamelen om 7.30 uur. En dat in het weekend! Daarnaast was er nog een verschil met de voorgaande wedstrijden: deze keer hoef ik na lange tijd eindelijk weer eens niets negatiefs over de scheidsrechter te schrijven (behalve dan dat deze van zijn geloof was gevallen door voor het eerst eens niemand uit het veld te sturen en het te laten bij twee gele kaarten). Voor het overige? Kort samengevat een bedroevende prestatie tegen een Oegstgeest dat gewoon twee maatjes te groot was voor ons. Voordat ik daar op terug kom, vermeld ik hier alvast dat uw trouwe verslaggever (en ook trouwe supporter) na afloop van de wedstrijd nog een kort diepte-interview met een nog altijd boze coach Jordy heeft gehad. Iets dat ik zeker vaker zal proberen op te nemen in het verslag (maar dan met een vrolijke coach uiteraard). Een samenvatting van het interview is aan het einde van dit verslag opgenomen.
    Maar zoals gezegd eerst de wedstrijd: De tegenstander was Oegstgeest. Dit team heeft alle wedstrijden in de beker overtuigend gewonnen en trad aan met drie meiden in de gelederen. Wellicht dat dit even tot onderschatting aan onze zijde heeft geleid, maar al snel werd duidelijk dat twee van deze drie meiden beter waren dan de beste spelers bij ons. Sterker nog, de linkerspits, die ook door de KNVB is geselecteerd, nam het team bij de hand en bleek een ware plaag voor onze verdediging. Maar niet alleen zij was goed, bijna alle tegenstanders waren, zeker de eerste heft, een klasse beter dan onze helden. Ze waren feller, alerter, speelden heel knap samen en dat ook op sportieve wijze. Daarnaast lijkt het wel of wij er een patent op hebben om bij aanvang van de wedstrijd niet alert te zijn. Want wederom had uw verbouwereerde verslaggever zijn pen en aantekenblok nog niet uitgepakt, of we stonden al met 1-0 achter. Vanuit het middenveld gaf Oegstgeest een mooie dieptepass op de snelle linker aanvalster die niet alleen veel sneller was dan onze rechtsback, maar ook sneller dan de gehele achterhoede. Continu was er gevaar als zij aan de bal kwam. En was het niet op links, dan was het wel op rechts waar de aanvaller levensgevaarlijk was.
    Maar niet alleen de aanvalster, ook de aanvoerder bleek als middenvelder in de eerste helft een echte leider bij de tegenstander. En wij? Wij hadden het gewoon zwaar. Want voordat we drie minuten verder waren, was er weer een dieptepass vanuit het middenveld. Dit keer op hun rechterspits. Ook deze aanvaller was veel sneller dan onze verdediging en met een kopie van het eerste doelpunt werd Dhyan nu vanaf de andere zijde gepasseerd. 5 Minuten gespeeld en we stonden al 2-0 achter. Wat een ellende!
    Het zelfvertrouwen van onze verdedigers nam er uiteraard ook niet door toe. Zeker niet toen in de 17e minuut weer een aanval van Oegstgeest tot een doelpunt leidde. Ook dit keer was de tegenstander sneller en slimmer dan onze verdediging. De voorzet vanaf links kwam terecht bij hun vrijstaande rechterspits die eenvoudig kon intikken en de stand op 0-3 bracht. We stonden op omvallen en de sfeer werd er niet beter op. Gelukkig konden we ons weer een beetje herstellen en in de 29e minuut was het, na goed storen van Sjoerd, dat Dion de bal in zijn bezit kreeg. Van ver buiten het strafschopgebied schoot hij de bal prachtig laag in de uiterste hoek: 1-3 en weer hoop op aansluiting.
    Maar helaas werd die hoop binnen 10 minuten al weer de bodem in gedrukt. Een corner vanaf hun rechterzijde werd laag voor het doel geschoten. Iedereen miste de bal, behalve een ongelukkige verdediger die de bal in ons eigen doel liep waardoor de stand op 1-4 kwam. Dit was meteen ook de ruststand.

    In de rust sprak coach Jordy het team bemoedigend toe, veranderde de tactiek en mocht ook Chris het veld betreden. Nu Jort en Chris weer naast elkaar stonden, kwam er ook meer rust in de verdediging en zagen we een geheel ander spelbeeld. Ook werd er nu voorin beter gestoord dan in de eerste helft. Dit betaalde zich ook al snel uit. Door dit vroeg storen, werd de verdediging teruggedrongen en zag geen andere oplossing dan de bal door het midden uit te verdedigen. Luka was heel alert, onderschepte de bal en scoorde 2-4! En weer was er hoop op aansluiting, net als vorige wedstrijd.
    Dat was geen onterechte hoop, want in deze eerste 15 minuten van de tweede helft, waren we gewoon de betere partij en nam de druk van FS toe. Een minuut na de 2-4 was er weer een knap schot van ons, dat helaas net naast ging. Ook kregen we nog een mooie kans toen Dion door de verdediging liep, maar helaas niet de vrijstaande medespeler naast zich zag staan.
    Maar toen vond Oegstgeest het ook genoeg en nam de touwtjes weer in handen. In de 20e minuut werd er door ons slecht uitverdedigd waarbij Oegstgeest de aanval kon overnemen. De aanvaller speelde Dhyan uit en bracht de stand op 2-5. Dit was de nekslag.
    Binnen 3 minuten was er al weer een nagenoeg zekere doelkans voor Oegstgeest. Echter op miraculeuze wijze werden, net als in een flipperkast, de telkens van binnen het strafschopgebied op ons doel afgevuurde schoten wel 9 keer door een arm of been van ons tegengehouden en konden we de bal wegwerken.
    Maar niet voor lang, want binnen 5 minuten was er de volgende doelkans voor Oegstgeest toen een bal langs iedereen in het doel dreigde te verdwijnen. Gelukkig voor ons strandde het schot op de paal. Dit geluk hadden we een minuut later helaas niet toen de tegenstander na een snelle combinatie de bal wel in het doel schoot en de stand op 2-6 bracht.
    En nog was het lijden niet voorbij. In één van de laatste minuten van de wedstrijd was het, evenals in de eerste minuut, weer Oegstgeest dat vanaf het middenveld met een dieptepass op maat de razendsnelle linksbuiten wegstuurde. Ook dit keer had onze verdediging hier niets tegen in te brengen en kon de aanvalster Dhyan omspelen en de eindstand op 2-7 brengen. Hierna floot de goed leidende Arjan (Dank en dit geldt ook voor de grensrechters) af en werden we uit ons lijden verlost. Diep teleurgesteld droop Forum Sport af.
    Niet lang na afloop van de wedstrijd had uw verslaggever een kort diepte interview met de nog altijd boze coach, waarvan de strekking op het volgende neerkomt: Verliezen en winnen doe je als team. Hoewel er binnen het team (voor een deel terecht) verwijten werden gemaakt naar de verdedigers, lag de oorzaak van deze fouten voor het andere deel op het middenveld. Natuurlijk speelden sommige verdedigers zeker een minder goede wedstrijd. Maar niemand binnen het team speelde een goede wedstrijd. Hoe kon het gebeuren dat zonder uitzondering alle verdedigers werden weggespeeld door de aanvallers? Hoe kon het gebeuren dat de aanvallers van de tegenstander zo makkelijke en vaak in de diepte konden worden aangespeeld als je weet dat ze sneller zijn dan al onze verdedigers? Dit had het middenveld moeten voorkomen. En als verdedigers een fout maken, dan levert dit vaak al snel een tegendoelpunt op. Als echter een aanvaller te veel alleen speelt en de bal verliest of een doelrijke kans mist, heet dat ‘jammer’ en heeft niemand het er over. En er werd niet eens een bal gemist, want ook de aanvallers waren onzichtbaar en geen enkele bal werd goed voorgegeven. Ook de spelers die normaliter de kar trekken waren in deze wedstrijd, zeker de eerste helft, volledig onzichtbaar. En te laat komen, betekent wisselspeler en dus je team in de steek laten. Anders gezegd: er was sprake van een collectief falen waarbij geen enkele speler een voldoende haalde. Alleen in het begin van de tweede helft werd er vanaf het begin goed druk gezet.

    Het was duidelijk: Jordy was erg ontevreden en zeker over de teamgeest. En het tekent onze Grote Leider dat hij zelfs nog de schuld bij zichzelf zocht door zich af te vragen of hij wellicht de verkeerde trainingsoefeningen had gegeven...
    Kijk, zo zou iedereen moeten denken: wat had ik kunnen doen om de uitslag minder erg te maken? En dat natuurlijk wel in de wetenschap dat deze tegenstander echt gewoon twee maatjes te groot was. Ik wil dit verslag dan ook graag eindigen met de vrij vertaalde woorden van een wijs mens (geen idee wie dat was): “Van verliezen leer je meer dan van overwinnen”. Laten we dus positief op deze wedstrijd terugkijken en bedenken wat we de volgende keer beter kunnen doen. Dan is het, ondanks de ietwat tegenvallende uitslag, gewoon een nuttige wedstrijd geweest op weg naar ons hogere einddoel dit seizoen. Laten we ons zelfvertrouwen niet verliezen, als een team elkaar blijven steunen (commentaar mag natuurlijk altijd) en gewoon net als in de beker lekker blijven voetballen. Niet iedere tegenstander is namelijk zo sterk als Oegstgeest...
    Dus kijken we weer met de juiste spirit en met bravoure uit naar de volgende (wederom) uitwedstrijd tegen Concordia. Daar hebben we in de beker gelukkig al van gewonnen, al ging dat niet makkelijk, dus een goed resultaat mag door uw trouwe verslaggever worden verwacht...
    HJ