• Genietend van de witte wereld, terwijl de spelers en speelster van de JO14-1 vanaf de heuvel in het Sytwendepark met de slee naar beneden racen en later in de week op het ijs schaatsen, denk ik bij de warme snorrende kachel mijmerend terug aan die gedenkwaardige vrijdagavond toen het nog lekker warm was. Tenminste, als je 10 graden warm kunt noemen. Wel als je het vergelijkt met de temperaturen van 10 a 11 graden onder nul die de afgelopen week onze regio teisterden, maar niet als je het met de afgelopen zomer vergelijkt.

    ‘Maar waarom was het een gedenkwaardige avond? ’zal de neutrale lezer zich wellicht afvragen. Welnu, op deze avond zou na ongetwijfeld weer een titanenstrijd worden beslist wie zich ‘The Best of Five’ zou mogen noemen. Zou dit de JO13-1 zijn dat in de vierde onderlinge krachtmeting zeer overtuigend het gehavende JO14-1 had verslagen? Of zou het de JO14-1 zijn dat zich ook al ‘The Best of Three’ had mogen noemen voordat de winterstop in was gegaan.

    Hoe dan ook, van te voren stond vast dat het weer een mooie pot zou worden tussen twee ploegen die elkaar niet veel ontlopen. Of zou de JO14-1, net als in december, als het er écht op aankomt laten zien wie in werkelijkheid de sterkste is?

    Aan coach Jordy zou het in ieder geval niet liggen, want die was na de wanprestatie van de voorgaande zaterdag, meer dan gemotiveerd om het team te laten spelen zoals het ook op de trainingen wordt geoefend. Dat betekent dat niet de tegenstander druk zet, maar dat de JO14-1 de lakens uitdeelt en druk zet. En niet pas bij aanvang van de tweede helft, maar direct vanaf het begin van de wedstrijd.

    En dat Jordy alert en gemotiveerd was, bleek al gelijk na de aftrap toen hij luidkeels aanwijzingen aan zijn pupillen gaf en tegelijkertijd enerzijds de wisselspelers in de wedstrijd betrok door uitleg te geven waarom er bepaalde dingen in het veld gebeurden en anderzijds vroeg wat zij voor opvallende zaken in het spel zagen.

    Dat de aanwijzingen en trainingsarbeid hun vruchten hadden afgeworpen, bleek al snel toen het in de 5e minuut de uitstekend en agressief spelende Brennan was die goed een aanval opzette en Dax precies op maat in de diepte aanspeelde. Helaas ging Dax’s schot net naast, maar de JO14-1 pakte in ieder geval wel direct het initiatief waar het juist de vorige wedstrijd zo aan had ontbroken. Het feit dat Bas weer centraal achterin kon spelen waardoor Nout een linie kon opschuiven, speelde hierbij ook zeker een rol.

    Toch duurde het nog tot de 14e minuut voordat het weer Brennan was die de bal dit keer naar Sjoerd speelde. Sjoerd bedacht zich geen moment en schoot de bal keihard in het doel, waardoor de stand op 1-0 in het voordeel van de JO14-1 kwam.

    De ban was toen gebroken en de traditionele JO14-1 beer was los. Want nog geen minuut later was het Dax die nu een voorzet op maat op Brennan gaf. Deze schoot de bal vervolgens met een fraaie krul onhoudbaar om de keeper in het doel, waardoor binnen 2 minuten de stand nu plots al 2-0 was geworden.

    En hier hield het niet mee op, want doordat het spel van achteruit beter werd opgebouwd dan tijdens de vorige onderlinge krachtmeting en waardoor de JO14-1 meer tijd had om het spel te bepalen, was er meer rust in het spel en kon er beter worden gecombineerd. Toch duurde het nog tot de 21e minuut alvorens er weer een noemenswaardig wapenfeit van de JO14-1 kon worden vermeld. Dit keer was het een goede combinatie tussen Brennan en Sjoerd die werd afgerond met een schot op het doel. Helaas ging ook dit schot net naast.

    Maar in de 28e minuut was het eindelijk toch weer raak toen Teun een uitverdedigende bal van de JO13-1 goed opving en de bal vervolgens direct strak op de vrijstaande Brennan speelde. Met alweer een prachtig schot schoot Brennan de bal in de linker bovenhoek en bracht daarmee de stand op 3-0.

    De resterende tijd tot aan de rust vonden nog enkele gevaarlijke aanvallen op het doel van de JO13-1 plaats, die echter niet tot een doelpunt konden leiden.


    In de rust stelde Jordy aan de spelers de vraag waarom het volgens hen nu beter ging dan de voorgaande wedstrijd. Het antwoord was duidelijk. De Backs stonden nu hoger waardoor er direct druk op de tegenstander werd gezet. Hierbij is het dan wel van belang dat onze aanvallende buitenspelers niet blijven staan, maar ook ruimte maken/geven. Hierdoor moet de back van de tegenstander een keuze maken tussen de onze aanvaller en onze hoogstaande back. Logisch dat voor het verdedigen van onze back wordt gekozen, want die ontvangt immers de bal. Omdat onze aanvallende buitenspeler nu de ruimte krijgt, biedt dit meer effectieve aanvalskracht en kansen op een doelpunt. De opdracht was dan ook dat er vaker door onze centrale verdedigers een lange bal naar onze hoog staande backs moet worden gespeeld, waarna onze buitenspelers naar binnen trekken. Vervolgens moet dan de combi worden gemaakt tussen onze hoogstaande back die de bal ontvangt en onze vrijstaande aanvaller waardoor de tegenstander wordt uitgespeeld. Een extra tip die Jordy nog meegaf, was dat er ook sneller van achteruit moet worden aangesloten. Tenslotte was het volgens Jordy van belang dat de achterhoede af en toe ook een moment van rust in het spel moest brengen door de bal achterin rond te spelen en onderwijl het spel weer te organiseren. Bijkomend voordeel vandaag was dan dat door de spelwijze van de JO13-1 automatisch hun aanvallers vanzelf moe zouden worden.


    Terwijl de JO14-1 al klaar stond voor de tweede helft, kwam ook de JO13-1 na hun tactische instructies uit de warme portacabin het veld op, waarna het spel kon worden hervat. En net als in de eerste helft was het ook nu in de 5e minuut dat de JO14-1 gevaarlijk was. Na goed jagen werd de bal veroverd en was het Nout die na een mooie combinatie de bal heel goed uit de lucht aannam en ook direct meenam. Helaas ging zijn schot net naast, maar voor de neutrale kijker was het een fraai staaltje baltechniek en balcontrole om naar te kijken en dat zeker een doelpunt had verdiend.


    Maar ondanks deze aanval bleek al direct dat de tactische bespreking van de JO13-1 zeker ook zijn effect had. Net als de vorige wedstrijd probeerden zij het spel van de JO14-1 te ontregelen door fel te jagen en daardoor het uitverdedigen moeilijk te maken. In de 6e minuut leverde dit jagen dan ook resultaat op toen de bal werd veroverd en goed in ons doel werd geschoten. Hierdoor werd de stand 3-1. De JO13-1 dacht ongetwijfeld terug aan de voorgaande wedstrijd, waarbij dit spel ook tot groot succes had geleid en bleef de JO14-1 opjagen met als gevolg dat ons team hierdoor enige tijd sterk onder druk kwam te staan. Dit leidde vervolgens tot een voor de neutrale toeschouwer heel attractief heen en weer golvend spelbeeld.


    Maar toch was het al weer in de 10e minuut de JO14-1 dat aan alle twijfel een einde maakte. Julian gaf de bal op werkelijk heel mooie wijze op Ouassim, die eenvoudig de keeper passeerde en de 4-1 op het scorebord bracht.


    En vanaf dat moment was het weliswaar nog altijd een mooie strijd die werd geleverd, maar hoofdzakelijk de JO14-1 dat echt gevaar stichtte voor het doel van de tegenstander. Zo was er in de 17e minuut weer een gevaarlijke aanval van de JO14-1 toen na een corner vanaf links de bal bij Nout terecht kwam. Zijn verwoestende schot ging helaas via de lat over het doel, maar de druk lag duidelijk op de verdediging van de JO13-1. En dat was zeker het geval toen Brennan na een partijtje vrij worstelen met uiteindelijk vijf tegenstanders kon worden afgestopt, maar wel een vrije trap mee kreeg. Deze werd door Brennan zelf genomen en leek in eerste instantie hoog over te gaan, maar daalde plotseling verraderlijk snel. Gelukkig voor de JO13-1 was dit net niet snel genoeg waardoor de bal uiteindelijk maar nipt over ging. Vier minuten later was het weer bijna raak toen Bas een corner heel fraai inkopte, maar helaas de keeper precies in de baan van de bal vond. En het hield maar niet op, want even later was het weer Nout die zijn fraaie balcontrole toonde door de bal mooi aan- en mee te nemen om vervolgens met een lobje de keeper te passeren en helaas ook net het doel …
    Enkele minuten later was er al weer een nieuwe poging van de JO14-1 toen Ouassim leek te scoren, maar de bal net door aanvoerder Julian van de doellijn kon worden weggekopt.


    Was de JO13-1 dan helemaal niet gevaarlijk meer. Jawel! Zo was er in de 32e minuut een snelle uitval van de JO13-1, waarbij iedereen dacht dat de bal in ons doel zou verdwijnen. Maar het was de goed keepende invalkeeper Daniel die de bal nog net uit het doel wist te tikken, waardoor de stand 4-1 in het voordeel van de JO14-1 bleef.


    Ook de aanval van de JO14-1 een minuut voor tijd bracht hier geen verandering meer in toen Teun de bal op Sjoerd speelde die vervolgens de bal aan Brennan gaf. Net als eerder in deze tweede helft worstelde Brennan zich door vijf tegenstanders heen, maar kon nu wel aanleggen voor een schot. Helaas ging ook deze bal net naast.


    Toen de goed leidende scheidsrechter Theo vervolgens affloot was duidelijk dat de JO14-1 zich niet alleen ‘The Best of Three’ maar nu ook overtuigend ‘The Best of Five’ mocht noemen! De ploeg kreeg een compliment van coach Jordy voor het goede strakke inspelen en het hoge tempo en ging voldaan naar huis. Niet wetende dat het voorlopig voor de meesten het laatste balcontact zou zijn geweest, want de strenge winter deed de volgende dag al haar intrede…


    Daniel bedankt voor het invallen en André dank voor het vlaggen!


    En uw verslaggever? Die heeft als (af en toe) neutrale toeschouwer genoten van wederom een mooie wedstrijd tussen twee ploegen die telkens weer aan elkaar gewaagd zijn en waarbij dan weer het ene team wint en dan weer het andere team. Deze wedstrijd was duidelijk de JO14-1 de sterkste, maar er zal vast nog een zesde wedstrijd volgen (maar nu is het ook weer eens tijd voor een andere tegenstander) en dan is het maar afwachten wie die partij zal winnen. Maar als het echt ergens om gaat, dan is de JO14-1 toch telkens de partij die aan het langste eind trekt...

    Uw trouwe verslaggever gaat weer verder met het genieten van het ijs en de sneeuw en is benieuwd wanneer de bal weer zal gaan rollen…

    HJ