• Deze zaterdag togen wij naar HBS. Ja, ja, wij togen, want naar een club als HBS is rijden ordinair evenals lopen. Bij HBS schrijd je. Maar hoe we er ook zijn terecht gekomen, het deed er niet aan af dat we inmiddels in de winterse periode van het jaar zijn terechtgekomen. Anders gezegd; het was steenkoud. Om logische redenen was de kantine (oh nee, het is natuurlijk clubhuishelaas gesloten, waardoor we in het frisse ochtendweer moesten wachten tot het moment dat we ons naar het speelveld konden bewegen. Onze toppers hadden het volgens coach Jordy slimmer aangepakt: die stonden bij elkaar in de luwte van een muur en bij de uitlaat van de verwarminsketel. Terwijl de spelers aan de warming-up begonnen, zagen de massaal meegereisde ouders (jawel, de volle acht) oud-coach/trainer Ian,waarmee uiteraard even bijgepraat moest worden.

    Het was opvallend hoeveel spelers voor aanvang van de wedstrijd in ddug-out plaats namen, maar helaas betrof dit hoofdzakelijkgeblesseerde spelers. Het is dan ook niet verwonderlijk dat deteruggekeerde Bas en de invallers uit de JO13-2 zeer gewaardeerd werden.

    Al direct na de aftrap zag het er naar uit dat dit een zware wedstrijd zou worden. HBS was heel fel en zocht meteen de aanval. Hierbij letterlijk en figuurlijk aangevoerd door een heel grote en sterke middenvelder, waar onze Julian een zware dobber aan zou krijgen. Maar niet alleen de aanvoerder was groot en sterk. Ook in de achter- en voorhoede beschikte HBS over een fysiek sterke spelerHet was dan ook al in de 2e minuut dat na een gevaarlijke aanval van HBS, een doelpunt op het laatste moment door Saskia bij dpaal kon worden afgewend.

    Nog geen minuut later was er een werkelijk heel memorabel moment toen bij een aanval van ons, waarbij Ouassim en de aanvoerder om de bal streden, de scheidsrechter als enige een schopbeweging van Ouassim meende te zien. Tot ieders verbazing gaf hij hiervoor een gele kaart, maar de verbazing ging vervolgens helemaal boven ieders (althans van uw trouwe verslaggever) pettoen aan deze gele kaart ook nog een tijdstraf werd gekoppeld. Een combinatie die in onze categorie helemaal niet gegeven blijkt te mogen worden. En om de verwarring helemaal buitenproportioneel te laten worden (althans, bij Jordy) was het volstrekt onduidelijk voor hoelang deze tijdstraf werd opgelegd. Het resultaat was een verontwaardigde Jordy die elke 30 seconden de scheidsrechter toeriep dat Ouassim het veld weer in mocht en een onduidelijk antwoord terug kreeg dat de verbanning nog ? (ja, een vraagteken, want uw verslaggever kon de scheidsrechter ook niet verstaan. Wellicht lag dit bij deze laatste aan de leeftijd, maar dat kan het bij Jordy toch niet geweest zijn?) minuten moest duren. Na de 7e poging werd duidelijk dat de scheidsrechter een tijdstraf van 10 minuten in gedachten had, maar dat hij daarvoor een periode van meer dan 13 minuten hanteerde. U als trouwe lezer raadt het vast al: de verstandhouding tussen de scheidsrechter en onze Grote Leider werd er weer eens niet beter op. Dat is uiteraard ook niet verwonderlijk als je bijna een halve helft onterecht met een man minder speelt. 

    En dit verschil vertaalde zich op het veld in een duidelijk overwicht van HBS, waarbij het aan het harde werken van de overige 10 spelers alsmede het missen van kansen aan HBS-zijde te danken was dat de stand 0-0 bleef. 

    Pas in de 29e minuut was er eigenlijk een eerste kans voor ons en meteen ook een heel grote kans. Helaas werd te veel achterover geleund bij het schot van afstand, waardoor de bal onnodig hoog over het doel tegen de ballenvanger terechtkwam in plaats van tegen het net achter de keeper. Maar  we beten terug en we zetten door! Want een minuut later zag de, in deze wedstrijd de absolute hoofdrol spelende, scheidsrechter volkomen over het hoofd dat Dillon compleet getorpedeerd werd. In alle commotie raakte hij vervolgens het spoor compleet bijster, waardoor wij alsnog een vrije trap kregen. Helaas werd ook deze kans niet omgezet in een doelpunt, omdat de bal precies inde handen van de keeper werd geschoten. 

    Maar plots was daar 2 minuten later (dus de 32e minuut) weer zon gevaarlijke uitval van HBS die door ons ten koste van een corner werd afgeslagen. Helaas werd die corner goed genomen,waardoor de tegenstander door middel van een kopbal de stand op 1-0 wist te brengen. Dit was een forse tegenvaller!

    Toch kon uit het feit dat in de 33e minuut Forum Sport weer in een kansrijke positie kwam nadat de verdedigende kolos van HBS een gele kaart en eveneens een tijdstraf in ontvangst kon nemen (volkomen terecht, dit had al veel eerder moeten gebeuren)worden geconcludeerd dat het een echte op en neer golvende wedstrijd was geworden. 

    Helaas werd ook deze vrije trap door ons in de handen van dekeeper geschoten. En omdat uw trouwe verslaggever echt een trouwe verslaggever is die niet alleen de wedstrijden volgt, maar af en toe ook een deel van de training aanschouwt (ja, want we spelen nog steeds tegen HBS en dus is het aanschouwen in plaats van bekijken), kan ik hier met enige met enig rechtzeggen dat het mij verbaast dat de ballen in dhanden van dekeeper terecht kwamen. Immers, tegen het einde van de trainingen wordt vaak getraind om van afstand dlat te raken en dan lukt dit de een na de andere speler. Waarom dan niet in de wedstrijd? Iets dat onze Grote Leider zich ongetwijfeld ook vertwijfeld zalafvragen (volgt u het nog?).

    In de rust gaf Jordy op rustige, maar aan duidelijkheid niets te missen, wijze aan hoe het spel in zijn ogen verbeterd moest worden. Opgepept betraden de spelers vervolgens de arena voor de tweede helft. En direct was te zien dat de aanwijzingen hun uitwerking niet misten. Forum Sport was nu de bovenliggende partij, helaas zonder de daden om te kunnen zetten in een doelpunt. 

    Zo was er in de 19e minuut, na goed uitverdedigen, een schot van afstand dat langs de keeper maar net naast het doel verdween. Eeen minuut later nam Bas een vrije trap die maar net via de handen van de keeper en de lat over het doel kon worden gewerkt. En we bleven maar aandringen. In de 21 minuut was het vervolgens Mathia die in een warrige scrumble in het strafschopgebied de bal op het doel wist te schieten. Helaas kwam de bal weer net in de handen van de keeper terecht. Maar aan alles was te merken dade gelijkmaker in de lucht hing. 

    En dat laatste was iets dat HBS duidelijk niet aanstond. Het was onvoorstelbaar op welke wijze grove overtredingen op Luka werden gemaakt die onbestraft bleven. Waar in de eerste helft Ouassim voor niets een gele kaart en een langdurige tijdstraf kreeg, werden smerige aanslagen op Lukas benen enkel bestraft met een vrije trap. Tenslotte moest Luka na de zoveelste aanslag het strijdveld geblesseerd aan enkel en been verlaten. En Jordy moest telkens, ondanks zijn blessure waardoor lopen tot eenminimum beperkt moet blijven, grote afstanden afleggen om van pijn creperende spelers bijstand te verlenen. U leest het goed: de wedstrijd werd er niet leuker op. 

    Uit een van de vrije trappen na een overtreding op Luka kopten we overigens de bal helaas net over, waardoor de stand nog altijd op 1-0 in ons nadeel bleef. Dit was tot de 31e minuut toen, na onhandig door het midden uitverdedigen, de bal door HBS werd onderschept. Deze werd vervolgens diep op hun rechterspits gespeeld, die na onze spelers er met grote snelheid uit te hebben gelopen, de bal voorgaf op de spits. Deze wist de bal simpel achter Dhyan in ons doel te schieten en daarmee de stand op 2-0 te brengen. Wat een tegenvaller en een klap op het moment dat wij dachten gelijk te kunnen maken!

    In de 36e en 38e minuut wist HBS tenslotte de ellende voor ons alleen nog maar groter te makenEerst was het na een snelle uitbraak weer een dieptebal op hun snelle rechterspits, die van afstand de bal over Dhyan in het doel wist te schieten en de stand op 3-0 bracht. Vervolgens was het diezelfde rechterspits die in dlaatste seconde een bal knap in ons doel wist te schieten en daarmee de eindstand op 4-0 bracht

    Na afloop was er niet een boze Jordy, er was geen teleurgesteldeJordy en er was geen verdrietige Jordy. Nee, er was een heel boze, verdrietige en teleurgestelde coach die het beter vond de nabespreking maar even niet plaats te laten vinden en dit uit te stellen tot maandag. 

    Wat er maandag in de porto-cabin is besproken, rekenen we tot het geheim van de JO14-1. Maar het zal, gezien de wijze waarop onze coach die zo veel energie en vrije tijd in het team stopt, na afloop van de wedstrijd alleen in zijn auto stapte en vertrok, geen gezellig gesprek zijn geweest. Resultaat was wel dat er daarna goed getraind werd

    Bij het ter perse gaan van dit verslag werd door het kabinet juist bekend gemaakt dat de competitie voorlopig wordt stilgelegd. Dit betekent een herfstvakantie zonder competitiewedstrijden, maar met de kans voor alle geblesseerden om weer te herstellen. Voor spelers die na een lange zomer zonder wedstrijden langzamerhand in het team groeien, is het jammer dat dit proces nu even tot stilstand komt. Maar uw verslaggever twijfelt er niet aan dat trainer Jordy deze periode, waarvan niemand weet hoe lang die gaat duren, zal benutten om zijn ideeën en strategie verder op het team over te brengen. 

    Voorlopig dus ook even geen, altijd weer objectief (?), verslag van een officiële wedstrijd, maar dat is niet het belangrijkste. Dat is natuurlijk dat we allemaal gezond blijven en ook dat de spelers en trainer met elkaar kunnen blijven voetballen. Daarbij spreek ik de hoop uidat we elkaar bij het vervolg van de competitie, wanneer dat ook is, weer zullen zien en gezellig met elkaar het team weer kunnen aanmoedigen!

    Blijf allemaal gezond!

    HJ