• Voor al weer de zevende keer dit seizoen stonden de spelers van de JO14-1 en JO13-1 tegenover elkaar en de grote vraag was of de JO13-1 de onderlinge stand weer gelijk zou trekken of dat de JO14-1 nu eindelijk definitief afstand zou nemen. De spelers kennen elkaar inmiddels door en door en ook de speelwijze van beide teams kent nauwelijks nog verrassingen voor elkaar. Eigenlijk was het enige verschil ten opzichte van de vorige wedstrijd dat er na een graswedstrijd nu weer een wedstrijd op het hoofdveld stond ingepland. En dat is niet geheel onterecht als men naar de prestaties van deze twee teams kijkt, het aantal talenten dat in deze twee ploegen is verzameld en de amusementswaarde die de onderlinge wedstrijden meestal met zich meebrengen.

    Maar er is nog een groot verschil tussen beide ploegen: waar de 13-1 wordt bijgestaan door een waar leger van begeleiders, heeft de JO14-1 voldoende aan één persoon. Maar dat is dan natuurlijk wel een trainer/coach van topklasse, die telkens weer in staat blijkt de tactiek van het JO13-1 begeleidingscorps te slim af te zijn. De grote vraag was natuurlijk of Jordy ook dit keer een tactisch plan zou hebben bedacht om de 13-1 na afloop teleurgesteld op de tribune plaats te laten nemen.

    Daar leek het wel op toen de 14-1 de wedstrijd direct goed begon en bij iedere balaanname van de 13-1 er direct bovenop zat om de bal te veroveren. Dit was de mentaliteit die bij vorige wedstrijden nog wel eens werd gemist en waardoor wedstrijden verloren gingen. Maar daar was vandaag niets van te zien. In tegendeel! Het was al in de 4e minuut van de wedstrijd dat door het goed druk zetten de bal werd veroverd en een mooie aanval werd opgezet. Helaas leverde deze aanval, evenals vele volgende aanvallen, nog geen doelpunt op. Maar één ding was duidelijk zichtbaar: de JO14-1 was fel en alert, had een groot veldoverwicht en de wedstrijd speelde zich daardoor hoofdzakelijk op de speelhelft van de JO13-1 af. Maar een doelpunt? Dat lukte maar telkens niet.

    Tot de 25e minuut toen de sterk spelende Evan halverwege de helft van de 13-1 de bal goed kreeg aangespeeld. Uw verslaggever zag Evan goed kijken en daarna vanaf die enorme afstand de bal hoog over de keeper in het doel schieten. Een bijna gelijk doelpunt als in de vorige wedstrijd, maar van wat een schoonheid! Terecht klonk er van de aanwezige spelers en begeleiders een luid applaus en een leuke bijkomstigheid was dat de stand 1-0 in het voordeel van de JO14-1 was!

    Na dit doelpunt behield de 14-1 een duidelijk overwicht met enkele goede aanvallen, maar die leverden helaas geen doelpunt op. Hierdoor gingen de teams met een 1-0 stand de rust in.

    In de rust werd er door (bijna) iedereen weer aandachtig naar Jordy’s constateringen en instructies geluisterd. Vandaag bleek Jordy (terecht) tevreden over het vertoonde spel en de uitvoering van de opdrachten. Er werd goed opgebouwd van achteruit en de bal werd ook goed rondgespeeld. Uiteraard was er nog wel een verbeterpunt om het spel nóg beter te maken: als onze aanvallers in de voet worden aangespeeld, moeten onze backs over deze aanvaller heen gaan om zo extra ruimte te creëren en als extra aanvaller in de diepte aanspeelbaar te zijn door onze eigen aanvallers. Tevens bleek dat de 13-1 van achteruit door stapt waardoor zij weliswaar een overwicht krijgen, maar waardoor er ook voor ons ruimte voorin ontstaat waar met name Dion van zal kunnen profiteren. Tenslotte gaf Jordy aan dat we na het veroveren van de bal direct het spel breed moeten maken en niet in een kluitje moeten blijven staan. Het is ook geen schande als we in plaats van telkens vooruit te spelen, ook een keer terugspelen om van daaruit opnieuw op te bouwen. Na deze woorden was het al weer tijd voor de tweede helft en gingen de spelers en speelster weer het veld in.

    De 2e helft gaf in het begin een ander beeld dan de eerste helft. Nu was de 13-1 feller, maar wist dit niet met een doelpunt te verzilveren. Vanaf ca. de 12 minuut kantelde het wedstrijdbeeld en speelde de 14-1 zich meer onder de druk uit. Het was ook in deze minuut dat er een echte doelkans voor de 14-1 kwam. Na een werkelijk heel mooie aanval waarbij Jaïr de bal in de diepte door Ouassim kreeg aangespeeld, gaf Jaïr de bal strak voor op de vrij aanstormende Dax die de bal in één keer op het doel schoot. Helaas ging de bal over, maar dit was een aanval zoals Jordy het graag ziet. Maar het bleef niet bij deze aanval, want in dezelfde minuut werd de bal veroverd en was het Ouassim die op het doel schoot. De terugkomende bal kwam vervolgens bij Dion terecht. Helaas eindigde zijn doelpoging op de paal, maar alweer een minuut later was er een volgende aanval richting doel van de 13-1. Helaas schoot Dax de bal net voorlangs, maar de schrik zat er bij de JO13-1 goed in!


    Vanaf dit moment was er sprake van een wedstrijd die leuk was om naar te kijken, maar geen doelpunten opleverde. In de laatste 5 minuten perste de 13-1 er net als de vorige wedstrijd een waar slotoffensief uit en stond de 14-1 onder zware druk. Maar anders dan de vorige wedstrijd, hielden ‘we’ (ja, ja, uw trouwe verslaggever is soms een klein beetje minder objectief dan op andere momenten) dit keer wel goed stand, waardoor de wedstrijd in een verdiende 1-0 overwinning voor de 14-1 eindigde. En dit betekent dat er een gat van 2 punten in de onderlinge stand is ontstaan.


    Na afloop sprak coach Jordy de vermoeide spelers nog even toe en gaf aan over het vertoonde spel in de 2e helft minder tevreden te zijn. Er werd veel minder van links naar rechts gespeeld en ook ontbrak de lange diepe bal van achteruit. Maar ondanks dat de laatste 10 minuten minder goed waren geweest, kreeg het team toch een compliment over de wijze waarop er als team was gespeeld. De eerste helft werd nog een keer aangehaald als ‘zeer goed gespeeld’, dus al met al een mooie afsluiting van de wedstrijd waarna een ieder voldaan naar huis kon gaan.


    André dank voor vlaggen.


    Uw trouwe verslaggever,
    HJ