• Na het doorlezen van de diverse verslagen die uw trouwe en altijd aanwezige verslaggever de afgelopen maanden heeft gemaakt, kan maar één conclusie worden getrokken. Er zijn natuurlijk veel meer conclusies te trekken, maar voor het begin van dit verslag is maar één conclusie van belang: ik heb mijn voornemen onvoldoende waargemaakt. Bij aanvang van het seizoen heb ik mij immers voorgenomen om alle spelers even vaak in het verslag op te nemen, want dan blijft het lezen voor iedereen even leuk. En wat blijkt? Hoofdzakelijk worden in dit feuilleton de spelers genoemd die óf een bal door laten gaan óf een doelpunt maken. Dit betekent dat juist de stille werkers van het team onderbelicht blijven.

    Het is ook niet eerlijk. Waarom moet een aanvaller altijd bejubeld worden, ook al mist hij of zij tien kansen in een wedstrijd? Dan is het immers ‘Jammer, de volgende bal gaat er vast wel in!’. En waarom moet een heel goed spelende verdediger ongenadig op zijn of haar kop krijgen als er één of twee keer een bal wordt gemist of een aanvaller van de tegenstander sneller is? Of als de keeper heel veel fraaie reddingen maakt en één enorme blunder? Dan is de wereld te klein en de wedstrijd door deze verdedig(st)er of keeper verloren! Terwijl als de voorhoede speler wel had gescoord, de wedstrijd ondanks de verdedigende fout, gewoon gewonnen was. Volgt u het nog?

    Maar ja, dat is de harde wereld van het voetbal. De conclusie kan zijn dat je beter in de voorhoede kunt spelen dan in de achterhoede staan, want achter kun je eigenlijk alleen maar fouten maken. Maar hoe zit het dan met het middenveld? Daar lopen de harde werkers die noch bejubeld worden als doelpuntenmaker (uitzonderingen daargelaten) noch bekritiseerd worden als er een tegendoelpunt valt. Maar zij staan wel degelijk door een mooie pass aan de basis van een doelpunt of door niet goed meeverdedigen aan de basis van een tegendoelpunt. Zij zijn overal bij betrokken, lopen de meeste meters, maar blijven buiten de schijnwerpers. En dat is ook niet eerlijk! Daarom kijken we vandaag niet alleen naar de aanvallers of verdedigers, maar ook naar de middenvelders! En misschien vermeld ik vanwege de vele wissels niet alle namen, maar het verslag is geschreven met in het achterhoofd wel degelijk de verschillende spelers.

    Zo, dan kunnen we na deze korte inleiding eindelijk eens kijken hoe het onze helden is vergaan tegen de grote mannen van de JO15-2. De vorige week werd er nog overtuigend gewonnen van de JO15-3, maar het is algemeen bekend dat er bij Forum Sport tussen de verschillende teams van één leeftijdsgroep enorme verschillen zitten. Het zou dus zo maar een heel zware middag kunnen worden en er was ook zeker geen sprake van onderschatting.

    Ruim op tijd werd verzameld en begonnen aan de warming-up, waarbij de spelers die in de basis zouden starten onder leiding van Jordy een zware warming-up moesten doorstaan. Dit, terwijl de spelers die later zouden wisselen, zich gezellig met elkaar konden voorbereiden op de wedstrijd. Het is dus eigenlijk nog niet zo gek om te beginnen als wisselspeler. Bij aanvang van de wedstrijd zocht uw altijd alerte verslaggever contact met Jordy. Immers, voordat uw verslaggever weer de kans liep om eventueel per abuis over wedstrijd ’delen’ in plaats van ‘helften’ te praten, was het nuttig om over de wedstrijdindeling informatie te vragen bij de Grote Leider. Tot ieders verrassing, althans wel van uw verslaggever, wist Jordy niet aan te geven of de wedstrijd uit twee of drie delen zou bestaan. Tja, dan rest in zo’n geval voor uw altijd naar zekerheid snakkende reporter niets anders dan onzekerheid.

    Anders dan de vorige twee wedstrijden, namen onze toppers het heft direct in handen. Er werd vanaf de aftrap meteen al fel gejaagd op de bal en goed overgespeeld. Maar ondanks het duidelijke overwicht, zagen we geen kans echt gevaarlijk te worden. En omdat de 15-2 ook niet echt gevaarlijk was, ontspon zich op het middenveld een echte strijd, die zeker een hoge amusementswaarde had, maar geen opvallende feiten om over naar (uw) huis te schrijven. Het was tekenend dat de 15-2 pas in de 27e minuut voor het eerst sterker en gevaarlijk werd. Dit leidde tot twee echte kansen die, gelukkig voor de 14-1, net over ons doel vlogen. Al met al is er over de eerste helft dus weinig te vertellen en was de ruststand 0-0. Ja, u leest het goed, er staat eerste ‘helft’, want in de rust werd duidelijk dat de wedstrijd uit twee helften zou bestaan en dit keer niet uit drie delen.

    De rust betekent traditiegetrouw een goed moment voor een coach om orde op zaken te zetten en eventueel dingen aan te passen. Zo ook voor Jordy en als een echte spion wist uw onopvallende verslaggever enkele zaken op te vangen. Zo begon Jordy met een overhoring van het team (in het kader van een zelf lerend team). Naar aanleiding van de constateringen van de spelers kwam onze coach vervolgens met enkele conclusies en tips (Ik zei het al in het begin van dit verslag: er zijn gewoon meerdere conclusies te trekken rondom een wedstrijd):

    - de keeper pakt de bal niet klemvast en wat moeten wij dan doen? Juist! Veel schieten op het doel en klaar staan om in de rebound te scoren!

    - Wij spelen, net als vorige week in het eerste deel, veel te veel door het midden. Onze vleugelspelers moeten wel op hun positie blijven en niet telkens naar binnen trekken. Vanaf de vleugels kan de bal worden voorgegeven. Denk goed na over het verschil tussen het eerste en tweede deel vorige week!

    - De opbouw van achteruit gaat veel te moeilijk omdat de middenvelders te ver naar voren staan. Hierdoor komen onze passes vaak niet goed aan. En ook krijgen onze verdedigers hierdoor de ballen niet goed door Dhyan aangespeeld. Want als de spelers van de 15-2 op Dhyan jagen, kan Dhyan de bal niet anders kwijt dan hals over kop naar een gedekte verdediger te schieten. Hierdoor krijgt bijvoorbeeld Saskia vaak moeilijk onder controle krijgende stuiterballen aangespeeld. Zorg dus dat je je bereikbaar aanbiedt!


    Met deze tips in het achterhoofd werd aan de tweede helft begonnen. En net als de vorige week, begonnen we al direct overtuigend en conform de aanwijzingen van Jordy te spelen. En met succes! Al in de derde minuut was het halverwege de helft van de tegenstander dat Saskia Sjoerd klaar zag staan. Nauwkeurig speelde ze Sjoerd in de diepte aan. Die hield het hoofd koel en passeerde de keeper van de 15-1 met een bekeken schot: 1-0 en de beer was weer los!

    In de negende minuut was het eerst nog Nout die met een fraai schot net naast het doel schoot, maar in de 11 minuut was het wel weer raak. Mika ging, terwijl hij 2 tegenstanders van zich afschudde, knap langs de linker zijlijn door om vanaf de achterlijn de bal goed voor te geven. Via de deze wedstrijd weer hard werkende en sterk spelende Julian kwam de bal voor de voeten van de vrijstaande Ouassim die de bal eenvoudig intikte: 2-0!

    En een volgend doelpunt hing in de lucht, zo groot was de overmacht van de 14-1. Toch duurde het nog bijna toen 10 minuten voordat Sjoerd een dieptepass gaf op Dion. Helaas zag die zijn schot gekeerd door de keeper. De terugkomende bal kwam daarbij voor de voeten van Brennan die zich niet bedacht en de bal in het doel schoot en daarmee de stand op 3-0 bracht.

    Het was ook mooi om te zien hoe Julian en Sjoerd als ware koningen heersten op het middenveld. Zij maakten vele kilometers en waren overal om te ondersteunen bij het jagen op de bal en het helpen opzetten van nieuwe aanvallen. En dat tegen tegenstanders die toch fysiek veel sterker waren en een aardig potje konden voetballen.

    Maar al het jagen en harde werken tegen de grotere tegenstanders begon zijn tol te eisen. Dit had tot gevolg dat in de laatste 10 minuten het spelbeeld wijzigde. De 14-1 speelde minder goed georganiseerd en hoewel er geen kansen uit voortkwamen, kreeg de 15-2 geleidelijk een veldoverwicht. Maar omdat dit veldoverwicht niet werd omgezet in doelpunten, bleef de stand 3-0 in het voordeel van de 14-1 en konden de spelers terug kijken op een mooie en echte wedstrijd tegen een goede tegenstander.

    En het traditionele diepte-interview na afloop met de trainer/coach? Dat was kort. Het belangrijkste was dat Jordy vond dat we de gehele wedstrijd gedomineerd hadden en zelfs in de laatste 10 minuten de tegenstander niet echt gevaarlijk hebben laten worden. Jordy was complimenteus naar diverse spe(e)l(st)ers en kijkt reikhalzend uit naar de derde confrontatie met de in zijn ogen iets te veel praatjes hebbende staf en spelers van de 13-1. Dat is over twee weken, maar eerst volgt er de wedstrijd tegen de MO17-1. Een sterk team waarvan sommige speelsters zich al ruimschoots hebben bewezen en o.a. in het ADO-stadion in de KNVB bekerfinale hebben gestaan. Ook dit kan weer een mooie wedstrijd worden.

    Tenslotte is zeker een woord van dank op zijn plaats richting Arjan en Chris voor hun zoveelste optreden als vlaggenist (ook wel grensrechter genoemd)!

    En zoals we het verslag begonnen met een conclusie eindig ik het ook met een conclusie: ondanks dat de echte competitie tegen andere clubs natuurlijk hetgeen is waar je voor traint, zijn de onderlinge wedstrijden binnen Forum Sport een prima (tijdelijk) alternatief!

    Uw altijd aanwezige verslaggever,
    HJ