• Deze zaterdag speelden we tegen de JO15-3. Een team dat ons voor de winterstop had verbaasd en een moeilijke tegenstander bleek. Een mooi moment dus om te kijken of we als team gegroeid zijn sinds die laatste wedstrijd. Gelukkig waren de weersomstandigheden ook een stuk beter dan vorige week en bleven de sneeuwbuien ver uit de buurt.

    Een goede gelegenheid om voorafgaand aan het wedstrijdspektakel nog even een diepte-interview te houden. En wie waren daar meer geschikt voor dan de mannen die wekelijks het team ondersteunen langs en in het veld. En juist dit laatste was eigenlijk de kern van het gesprek. Immers de voetbaltechnische zaken laten de kanjers graag over aan onze succescoach, maar de randzaken (voelt u de woordspeling?) waren juist weer wel voor hen. Onze drie inmiddels vaste lijnmedewerkers voelen zich echter een beetje bezwaard richting de overige ouders. Wat is het geval? Wekelijks kunnen zij van dichtbij genieten van de wedstrijd, terwijl de andere ouders buiten de hekken moeten toezien. En dat voordeel voelen ze als onrechtvaardig. Ze willen ook geenszins de indruk wekken dat zij die positie van grens- of lijnrechter vast hebben geclaimd. Daarom leek het goed de andere ouders te informeren dat ook zij zich op vrijdag vrij mogen voelen om te informeren wie de volgende dag wil fluiten dan wel de vlag ter hand te nemen. Zij voelen zich zeker niet gepasseerd als een andere ouder dit doet en/of de scheids- of grensrechtersrol tijdens de wedstrijd pakt. Laat het dan wel even via de groepsapp weten zodat zij zich kunnenkleden op een toeschouwersrol.

    Van het interview kon verder niets meer komen, omdat de plicht riep en de wedstrijd begon. Al direct zag uw immer subjectieve reporter een verschil met de voorgaande wedstrijd tegen de JO15-3. Praktisch de gehele eerste helft vond het spel plaats op de helft van onze tegenstander. Slechts een sporadische keer werd ons strafschopgebied gehaald. Een logisch gevolg hiervan is dan ook dat de verdediging van de JO15-3 zwaar op de proef werd gesteld en de ene na de andere aanvalsgolf richting hun doel ging. Al vroeg in de wedstrijd was het Brennan die zich knap door de verdediging heen worstelde en goed gebruik maakte van het feit dat de grote tegenstanders geen vat op zijn schouders kregen. Oog in oog met de keeper ging zijn doelpoging helaas mis, maar de toon was gezet.

    Wat zeg ik? De toon was zeker gezet, want binnen een minuut was het vanaf links een strakke voorzet van Teun, die goed de bal van Sjoerd kreeg aangespeeld. De voorzet van Teun kwam precies op maat voor de inlopende Dax, die met een strak schot de keeper passeerde: 1-0!

    De 14-1 bleef onophoudelijk druk uitoefenen. Dit was ook weer een groot verschil met de eerste wedstrijd: telkens als de tegenstander een bal ontving, zat er direct een 14-1 speler op zijn huid om de bal af te pakken. En mocht de onder druk gezette speler zich toch weten los te spelen, dan stond er direct een volgende 14-1 speler klaar om de bal alsnog af te pakken. Deze manier van druk zetten was echt een grote vooruitgang die is geboekt. En het had ook resultaat. In de 15e minuut was het nu Luka die zich door de verdediging heen worstelde. Dit werd niet heel erg gewaardeerd door de tegenstander en de enige oplossing om Luka af te stoppen, had als gevolg dat Luka plat op het gras eindigde. De vrije trap die Sjoerd daarna nam ging helaas net over het doel. Maar binnen een minuut was er al weer een aanval waarbij de goed spelende Dax een precieze voorzet gaf op Brennan. Die draaide zich om en schoot … net naast. Binnen een minuut was het vervolgens nu Sjoerd die mocht aanleggen en helaas het net niet wist te raken. En een paar minuten later was daar Luka die maar net over schoot. De stand bleef weliswaar 1-0, maar de druk werd groter en groter en de JO15-3 had het heel zwaar, waarbij het spel ook nog eens veel van hun krachten vergde.

    In de 21e minuut was de 14-1 al weer gevaarlijk toen plots Julian een fraaie dieptepass gaf op de snelle Dax. Die had helaas net te weinig schotkracht om de keeper te verschalken en zijn tweede doelpunt te scoren. Dit lukte ook niet toen in de 26e minuut Nout goed combineerde met Dion. Het schot van Dion werd afgeweerd, waarna Dax in de rebound de bal tegen de paal schoot en de stand dus nog altijd 1-0 bleef. Maar Dax zat lekker in de wedstrijd en zorgde dat het spel goed breed bleef.

    Maar ja, ondanks het veldoverwicht bleef er maar een klein verschil van slechts één doelpunt. En daar kwam ook geen verandering in toen in de 29e minuut vanaf rechts (Dax?) de bal bij Dion terecht kwam. Dion haalde hard uit en … alweer op de paal! Vervolgens in dezelfde minuut was het weer Dion die hard op het doel inschoot. Dit keer was het de keeper die maar net de bal kon tegenhouden. Zou het dan onmogelijk zijn om, ondanks het enorme veldoverwicht, meer dan slechts één keer de bal in het doel te schieten? Nee, gelukkig kwam daar verandering in toen in de 30e minuut Saskia vanuit de verdediging een strakke dieptepass op de snelle Dax gaf. Die liep goed door en schoot de bal hard in het doel: 2-0 en het tweede doelpunt van Dax!

    Tot op dat moment was de JO15-2 pas één keer in het strafschopgebied van de JO14-1 geweest en dat gaf nog maar eens het verschil met de vorige wedstrijd weer toen het een heel gelijk opgaande wedstrijd was. ‘Gebeurde er dan verder niets tot aan de rust?’ zal de belangstellende lezer zich wellicht afvragen?

    Jazeker! In de 31e minuut was er wederom een aanval van de JO14-1 waarbij Brennan de bal kreeg aangespeeld en direct mooi breed legde op Dion. Dion schoot de bal goed in het doel en bracht daarmee de stand op een terechte 3-0. Maar zoals zo vaak, verkeerde ook nu weer de JO14-1 na een doelpunt nog in de zevende hemel en lette niet goed op. Want direct na de aftrap zocht de JO15-3 de aanval en kon alleen door het centrum recht op Dhyan afstormen. Hoe Dhyan het, ver buiten het strafschopgebied, voor elkaar kreeg, kan uw verslaggever niet goed navertellen, maar het komt er kort gezegd op neer dat een nagenoeg zeker doelpunt op miraculeuze wijze werd voorkomen, waardoor we met een 3-0 voorsprong de rust ingingen.


    Zoals altijd had ook dit keer Jordy enkele treffende aanwijzingen. Eerst kreeg het team de gelegenheid zelf aan te geven wat er nog beter zou kunnen en daarna nam de Grote Leider zelf het woord. Het team constateerde zelf al dat er te langzaam werd opgebouwd en dit beaamde Jordy. Er moest inderdaad veel sneller gespeeld worden en minder zelf met de bal worden gelopen. Dit is immers tegen een moe wordende grote tegenstander ook een extra risico. Er moest terug gedacht worden aan het eerste doelpunt, toen Sjoerd breed naar Teun speelde die helemaal vanaf de zijkant de bal op de inlopende Dax had gespeeld. Ook het tweede doelpunt was een goed voorbeeld van het gebruik maken van onze snelle buitenspelers (die daarom ook goed de buitenkant moeten blijven aanhouden). Belangrijk is om vervolgens vanaf de buitenspelers de bal voor te geven op Brennan die dan kan afmaken. Hierbij mogen best wel eens nieuwe dingen geprobeerd worden die nog niet op de training zijn geoefend, maar probeer te allen tijde de verdediging niet uit het oog te verliezen. Tenslotte gaf Jordy nog de tip mee dat een vrije trap ook voetballend kan worden opgelost in plaats van in één keer op het doel te schieten. Maak gebruik van ons voetbaltechnische overwicht en maak gebruik van Luka’s goede schot als hij vanaf links naar binnen komt, draait en kan schieten.

    En toen was het weer tijd voor het tweede bedrijf. En ook dat gaf weer een vertrouwd beeld. Direct was er traditiegetrouw sprake van een betere JO14-1 dan in de eerste helft en met ook direct al weer kansen. Zo was er de heel mooie aanval waarbij Julian vrij voor de keeper kwam, maar net niet wist te scoren. In de rebound kwam de bal echter voor de voeten van Dion die goed keek en de bal hoog over de keeper in het doel schoot: 4-0!

    Even later was het Brennan die een ongewilde combinatie met de tegenstander maakte en met links maar net naast het doel schoot. De stemming zat er bij de trouwe aanhang van de JO14-1 weer goed in!

    En terecht! Want in de 10e minuut speelde Saskia de bal naar Dion die vervolgens mooi af speelde op Sjoerd. Tja, die hoef je niet te vragen wat met zo’n bal moet worden gedaan. Het resultaat was dan ook dat het scorebord een 5-0 stand in het voordeel van de JO14-1 aangaf.

    Vervolgens duurde het 10 minuten voordat Brennan in het strafschopgebied de bal kreeg aangespeeld en de keeper passeerde: 6-0.

    De regelmaat was duidelijk aanwezig in deze tweede helft, want alweer 10 minuten later (we zitten inmiddels in de 30e minuut) nam Brennan een corner vanaf links. Hij schoot de bal hoog voor het doel over iedereen heen, behalve over Bas die heel goed gepositioneerd klaar stond en de bal heel gericht over de keeper heen in de bovenhoek kopte: 7-0!

    Was er dan geen enkel lichtpuntje voor de JO15-3 deze wedstrijd? Jawel, want in de 34e minuut werd een aanval van de 15-3 enkele keren succesvol afgeslagen, maar uiteindelijk lukt het hun spits toch om vrij voor Dhyan te verschijnen. In de eerste instantie wist Dhyan ook deze doelpoging met een fraaie redding nog onschadelijk te maken, maar in de rebound werd de stand toch op 7-1 gebracht.

    Dit kon de JO14-1 natuurlijk niet over zijn kant laten gaan en al na een minuut wist Ouassim een bal van de tegenstander te onderscheppen. Geheel onzelfzuchtig gaf hij de bal af aan Brennan, die ook weer keurig de bal opzij af gaf aan Dion. Dion schoot de bal vervolgens werkelijk heel mooi in de hoek. Het was uitsluitend aan het uitstekende keeperswerk van de gestrekt naar de hoek vliegende keeper te danken dat de bal niet in het doel verdween. En de coach van de JO15-3? Die was in de eerste helft hoorbaar aanwezig . Aan het niet meer roepen op het einde van de wedstrijd was echter te merken dat hij de wedstrijd toch wel had opgegeven…

    Al met al kan na de eerste twee wedstrijden van het nieuwe jaar worden geconcludeerd dat de JO14-1 onder leiding van Jordy dit seizoen grote stappen heeft gemaakt. In de eerste wedstrijden werd door sommige spelers nog veel te veel alleen gegaan, was de spelhervatting vanuit de verdediging te langzaam en hield niet iedereen zijn positie. Nu staat er een snel naar elkaar overtikkend en kaatsend team dat goed om zich heen kijkt, elkaars positie overneemt, elkaar ondersteunt bij het verdedigen en het teambelang boven het zelf scoren plaatst. Daarbij wordt door het spelen tegen oudere teams ook al een goede voorbereiding op het nieuwe seizoen meegepakt. Als je als niet-onafhankelijk verslaggever naar dit team kijkt, dan vraag je je af hoe de wedstrijden nu zouden verlopen tegen de beker- en competitieteams waar we eerder maar nipt van verloren. Natuurlijk zijn die ook gedurende het seizoen gegroeid. Maar zo veel …?


    Of het allemaal structureel goed in elkaar zit, dat zien we in de volgende wedstrijd tegen het altijd weer sterke JO13-1.

    Uw trouwe verslaggever,
    HJ