• Na diverse wedstrijden tegen de JO13-1 was er dit keer eindelijk weer eens een andere tegenstander. En niet zomaar één. Nee, we speelden tegen de JO14-2: het team waar diverse spelers van de JO14-1 vorig seizoen nog deel van uitmaakten. Dat geeft natuurlijk altijd een leuke extra dimensie aan een wedstrijd en is voor de spelers van de 14-2 een mooie gelegenheid om te laten zien hoe ze zich ten opzichte van de 14-1 verhouden. Kortom er stonden twee gemotiveerde teams aan de aftrap.


    Maar niet alleen stonden er twee gemotiveerde teams aan de aftrap vanwege de ‘emotionele’ redenen. Coach Jordy had zijn team ook nog eens stiekem met een extra beperking en opdracht het veld in gestuurd. Zo moest de 14-1 de wedstrijd met 10 man spelen en maar zien hoe zij het positiespel op die manier gingen oplossen. Dat Jordy deze aanpassing in de opstelling had doorgevoerd zonder het aan de tegenstander door te geven, zou later in de wedstrijd nog gevolgen krijgen… . Maar daarover later meer.


    De JO14-1 begon direct vol overgave aan de wedstrijd. Terwijl uw immer aanwezige en trouwe verslaggever nog zijn positie langs de zijlijn aan het innemen was, gaf Chris al in de derde minuut een mooie dieptebal op Brennan. Brennan speelde zich fraai vrij en passeerde keeper Daniel met een bekeken schot. Nog maar net begonnen en de 14-1 had al een 1-0 voorsprong!


    Maar de 14-2 speelde ook vol overgave en maakte in de 11e minuut goed gebruik van slordig uitverdedigen door de 14-1. Philip zag onze keeper Dayan te ver voor zijn doel staan en schoot de bal heel bekeken over hem heen in het doel. En toen stond het dus alweer gelijk (1-1)!


    Dat kon de 14-1 natuurlijk niet zomaar over haar kant laten gaan. Het gevolg was dat zich een leuke wedstrijd ontpopte, waarin door beide partijen flink werd gestreden om het ronde monster. Hierbij mag niet onvermeld blijven dat de zeer harde wind grote invloed had op het spel. Het uitschieten tegen de wind in of het geven van een dieptepass, was een hele opgave. Toch was het de 14-1 die het spel naar zich toetrok. De dreiging van de 14-1 nam zichtbaar toe en uiteindelijk was het in de 21e minuut dat Dion de bal op het doel schoot. De bal ging over keeper Daniel heen …, maar ketste helaas af op de lat en kwam vervolgens terecht voor de voeten van Ouassim. Die kon simpel scoren.


    Een paar minuten later, het was inmiddels de 24e minuut, vond er weer een mooie aanval op onze rechterflank plaats, die eindige met een goede doelpoging. Dit schot werd, helaas voor de 14-1, maar net naast getikt, waardoor de stand niet wijzigde. In de resterende 10 minuten van de eerste helft kreeg de 14-1 nog diverse kansen, maar die werden niet benut. Omdat onze verdediging bij het uitverdedigen veel last van de wind had en er daarbij ook nog eens heel slordig naar elkaar werd gespeeld, rook de 14-2 haar kans en werd steeds gevaarlijker. Hierdoor kregen ook zij meerdere kansen, maar ook deze werden niet benut.


    Nu we het toch hebben over het slordige aanspelen, is het ook een goed moment om eens even stil te staan bij de balcontrole van de 14-1. De laatste wedstrijden valt het de toeschouwers steeds vaker op dat het goed aannemen van een bal en deze ook direct onder controle hebben, slechts door een enkele speler van ons team wordt beheerst. Te vaak ketsen de ballen weg of spelen we die te ver voor ons uit. Hierdoor wordt door een jagende tegenstander dus ook te vaak de bal veroverd en brengen we ons zelf in problemen. Het elkaar niet goed aanspelen speelt uiteraard ook een rol, maar feit blijft dat dat we het de tegenstanders te vaak makkelijk maken door ons eigen gebrek aan balcontrole. Een ander feit dat coach Jordy aangaf, is dat we wel heel vaak op dezelfde wijze een tegendoelpunt krijgen als de tegenstander van afstand op ons doel schiet. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden om dergelijke tegendoelpunten te voorkomen, dus een punt van aandacht voor eenieder.


    Maar nu weer terug naar de wedstrijd. Die bleek stil te liggen, want het was rust! En die rustpauze werd door coach Jordy benut om de eerste helft te evalueren en deze evaluatie was luid en duidelijk: ondanks de wind werd er slechts gespeeld! Er was veel te weinig beweging op middenveld. En hoe kan het gebeuren dat Brennan alleen voorin staat met veel verdedigers zonder steun van medespelers? En waarom maken we daar anderzijds niet gebruik van? Als er veel verdedigers bij één speler van ons staan, dan betekent dit dat er elders ruimte ontstaat! En die gebruiken we niet, ook al omdat we te veel naast elkaar staan. Hierdoor geeft Dhyan slordige ballen bij de hervatting van het spel, domweg omdat hij de bal niet kwijt kan. De opdracht was duidelijk: er moesten meer acties worden gemaakt en meer ruimte worden gecreëerd.


    De tweede helft begon zoals de eerste was geëindigd: het spel golfde op en neer. Maar in de 13e minuut was daar toch weer een goede aanval van de 14-1, waarbij de bal vanaf links werd voorgegeven op Dion. Dion legde de bal terug op de goed in positie staande Sjoerd. Sjoerd schoot de bal vervolgens heel mooi in de bovenhoek en bracht daarmee de stand op 3-1.


    Hierna duurde het tot de 25e minuut voordat er weer iets noemenswaardigs gebeurde. Dit keer een aanval vanaf rechts waarbij Dion de bal op diepgaande Dax speelde. Dax gaf de bal precies op maat voor op Ali. Deze nam de bal in één keer vol op zijn slof en schoot de bal … helaas net over.


    Maar kort nadat uw verslaggever coach Jordy er op had gewezen dat volgens de traditie scheidsrechter Arjan nog wel iemand uit het veld moest sturen, gebeurde er dingen die aanvankelijk aan uw reporter voorbij gingen. Zo was daar plotseling de mededeling dat Bas het veld moest verlaten zonder dat iemand langs de kant wist waarom. Pas later bleek dat de Bas met scheidsrechter een discussie had gehad over wie het meest (of was het ‘minst’?) verstand van fluiten en voetballen had. Tja, en dan wint de scheidsrechter meestal. Zo ook deze keer. Hierbij speelde ook een rol dat er tevergeefs door Arjan aan de vele ouders was gevraagd of iemand wilde fluiten of vlaggen. En als er dan ook over de vrijwillig aangeboden dienstverlening wordt gediscussieerd, dan wordt deze potentiële negatieve energie met een knal omgezet in werkelijke energie (lees: irritatie). Gevolg? Bas moest het veld verlaten en raasde buiten het veld verder.


    Het mag zeker gezegd worden dat de 14-2 niet veel onder deed voor de 14-1. Zonder de spelers te kort te willen doen, moet wel gezegd worden dat dit ook een reden had die al in het begin van dit verslag werd genoemd: de 14-1 speelde met 10 spelers. En dat wist de tegenstander niet. Toen Bas het veld moest verlaten, vond Coach Jordy met 9 man spelen toch wel wat te gortig tegen dit JO14-2. Daarom stuurde hij de net gewisselde Saskia als 10e speler weer terug het veld in. En daardoor ging het mis…


    Het was al een minuut later (de 31e minuut dus), toen de 14-1 een aanval volgens het boekje uitvoerde. Dhyan speelde van achteruit de vrijstaande Saskia aan. Saskia liep op langs de zijlijn en schoot de bal naar Brennan die direct weer terugkaatste. Van Saskia ging de bal vervolgens naar Ouassim die de bal vervolgens weer op Brennan speelde. Brennan stond inmiddels opgesteld tussen meerdere verdedigers, maar draaide zich vrij en haalde verwoestend uit waarbij de bal in het doel verdween. Dit bracht de stand op 4-1.


    Hierna ontstond langs de kant een discussie (ja, ja, het waren nogal wat discussies als je het zo eens naleest) tussen de beide coaches Edgar en Jordy. Immers, Edgar wist op dat moment nog niet dat de JO14-1 al de gehele wedstrijd met 10 man speelde en waardoor Jordy na wegvallen van Bas alsnog de 11e spe(e)l(st)er inbracht om weer op 10 uit te komen (snapt u hem nog?). Edgar dacht dat Jordy een uit het veld gestuurde speler verving. En in deze discussie moest Saskia daarom eerst van Edgar het veld uit, maar mocht vervolgens toch weer blijven staan, en, en ,en… . Kortom, de boel ontplofte weer eens en toen was Arjan er helemaal klaar mee. Er was geen enkele discussie meer mogelijk over het spel, want … de wedstrijd werd 3 minuten voor tijd definitief afgefloten en wat restte waren een heleboel discussiërende mensen.


    Gelukkig eindigde dit al snel met het aanbieden van excuses en was de conclusie dat het jammer was dat zo’n leuke wedstrijd voortijdig moest worden gestopt en de lol van het tegen elkaar spelen eigenlijk was verdwenen. Maar dat komt vast weer goed en kan er snel weer zo’n leuke wedstrijd worden gespeeld.


    Arjan, heel erg bedankt voor het fluiten en vlaggen tegelijk. Er is alle begrip dat je te kennen hebt gegeven voorlopig even niet meer beschikbaar te zijn voor fluit- of vlagwerk, omdat er tenminste 35 ouders bij het team zijn betrokken en het altijd dezelfde ca. 6 ouders zijn die zich op verschillende vlakken voor het team inzetten. Daarom hierbij jouw oproep aan alle ouders of zij deze taken willen overnemen.


    Uw trouwe verslaggever,
    HJ